ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ – Β’ ΕΚΔΟΣΗ: Σε ένα βιβλίο μια ιστορία έχει πάντα τέλος. Οι ιστορίες της ζωής όμως δεν έχουν τέλος…
Φωτογραφική σύνθεση. Πάνω πρωτοσέλιδο εφημερίδας του Port Elizambrth από την απίστευτη διάσωση του πλοίου. Κάτω το Zanet II που διασώθηκε με το πλήρωμα του την ύστατη στιγμή από το ολλανδικό ρυμουλκό.
Με ένα βιβλίο ταξιδεύεις. Μέσα από τις σελίδες του ακολουθείς τις ιστορίες του. Από τη μια ιστορία στην άλλη. Zεις τη ζωή τον ιστοριών του, ακολουθείς τις διαδρομές των ανθρώπων του. Όλες μαζί οι ιστορίες πολλών ανθρώπων ενός τόπου απαρτίζουν ένα μέρος της ιστορίας του τόπου. Οι ιστορίες των ανθρώπων ενός τόπου συχνά με τις ιστορίες άλλων ανθρώπων. Συχνότερα άνθρωποι και ιστορίες διαχωρίζονται και χάνονται. Σε ένα βιβλίο οι ιστορίες του έχουν τέλος. Αυτό που υπάρχει στις σελίδες του. Στη ζωή όμως κανείς δεν ξέρει το τέλος στις ιστορίες των ανθρώπων…
Η δεύτερη έκδοση του βιβλίου “Ναυτικές Ιστορίες της Άνδρου”
Οι άνθρωποι ζουν από κοινού μερικές από τις ιστορίες τους. Τους δένουν οι κοινές ιστορίες τους. Και δένονται περισσότερο όσο πιο κρίσιμες οι στιγμές των ιστοριών που έζησαν μαζί. Ιδίως όταν οι διαδρομές τους φτάνουν στα άκρα, Εκεί που τέμνεται η ζωή με τον θάνατο. Εκεί που ένας νεαρός υποπλοίαρχος, ο Αλέκος, καταφέρνει με την τέταρτη προσπάθεια και πιάνει έναν γάτζο και δένει ένα συρματόσχοινο μέσα σε μια κολασμένη θαλασσοταραχή στο ακυβέρνητο πλοίο. Και καταφέρνει ένα γενναίο ολλανδικό ρυμουλκό να σώσει πλοίο και πλήρωμα από την καταστροφή. Την στιγμή της σωτηρίας οι δυνάμεις εγκαταλείπουν τον καπετάν-Νίκο στη βαρδιόλα της γέφυρας αφήνεται και λιποθυμά από την ένταση…
Φωτογραφική σύνθεση από την περιπέτεια του Zanet II. Αριστερά το ολλανδικό ρυμουλκό John Ross. Δεξιά η περιγραφή της διάσωσης σε εφημερίδα του Port Elizambeth.
Καπετάνιος υποπλοίαρχος στο τέλος του κολασμένου ταξιδιού αγκαλιάζονται, αποχαιρετιούνται, χωρίζουν και χάνονται. Η ζωή τους φέρνει τυχαία άλλη μια φορά κοντά. Οδηγούν σε αντίστροφες διαδρομές και σταματάνε σε ένα φανάρι. Στον Πειραιά. Ξαφνιάζονται. Γνέφουν. Όμως ανάβει πράσινο και φεύγουν αντίθετα. Χάνονται πάλι για χρόνια. Όμως εκείνη η στιγμή στον ωκεανό που τους έδεσε για πάντα μένει καρφωμένη στο μυαλό και των δύο. Μέχρι που ο καπετάν-Νίκος Γλυνός την αφηγείται σε μένα. Με συγκλονίζει. Και ξεκινώ το βιβλίο “Ναυτικές Ιστορίες της Άνδρου” με αυτήν.
Ο καπετάν-Νίκος Γλυνός στην παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του βιβλίου στην Χώρα της Άνδρου.
Η ευρεία κυκλοφορία του βιβλίου “Ναυτικές Ιστορίες της Άνδρου” ταξιδεύει την ιστορία του “Port Elizambeth” στο πέλαγος της ανάγνωσης. Ένα από τα αντίτυπα της πρώτης έκθεσης φτάνει στα χέρια κοινού γνωστού. Αυτός συγκινημένος από την ιστορία του βιβλίου έψαξε και βρήκε τον καπετάν Αλέκο. Κι ένα μεσημέρι στην Άνδρο χτυπά το τηλέφωνο του καπετάν-Νίκου. Και ακούει έκπληκτος από την άλλη άκρη μια βαριά χαρακτηριστική φωνή: “έλα καπετάν-Νίκο, είμαι ο Αλέκος, ο υποπλοίαρχος σου στο ταξίδι στην κόλαση…” Το τηλέφωνο ξεχείλισε από συγκίνηση. Μετά τόσες δεκαετίες η ιστορία που έγινε βιβλίο ταξίδεψε σαν μποτίλια στο πέλαγος των βιβλίων και ένωσε τους δύο καπετάνιους. Με το που έκλεισαν το τηλέφωνο – μετά από ώρα – ο καπετάν-Νίκος Γλυνός με πήρε συγκινημένος τηλέφωνο: “δεν θα το πιστέψεις χάρη στο βιβλίο με βρήκε ο Αλέκος!…”
Η περιοχή όπου έλαβαν χώρα τα τρομερά γεγονότα ανοικτά της Νότιας Αφρικής. Στη φωτογραφία το στίγμα της καταιγίδας που χτύπησε το ακυβέρνητο πλοίο.
Κι εκεί που νόμιζα πως η εκπληκτική ιστορία του καπετάν-Νίκου – που ξεπερνά σε δράση και φαντασία τα σενάρια του Χόλυγουντ – είχε τελειώσει μέσα στο βιβλίο μου και πλέον ταξίδευε στα πελάγη της ανάγνωσης, με την συνάντηση των δύο παλιών καπεταναίων πήρε νέα ζωή. Και ένα νέο και διαφορετικό τέλος. Ένα τέλος που η ζωή γράφει και ξαναγράφει μόνη της. Πέρα από εμάς Και μερικές φορές πολύ πέρα από ότι σχεδιάζουμε στα βιβλία ή στον κινηματογράφο…
Ένα βιβλίο είναι μια μποτίλια στους ωκεανούς της ανάγνωσης. Ποτέ δεν ξέρεις το ταξίδι της. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα την βρει. Αν τη βρει…
ΤΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ένα βιβλίο από την ώρα που θα τυπωθεί και θα κυκλοφορήσει αποκτά τη δική του ζωή. Μια ζωή που δημιουργείται από τις ζωές των ανθρώπων, πέρα από τη δική σου που το δημιούργησες. Γι’ αυτό και η ευχή για κάθε βιβλίο είναι “καλοτάξιδο…”. Κάπως έτσι ταξίδεψαν μέσα σε ενάμιση μήνα οι ¨Ναυτικές Ιστορίες της Άνδρου” και βρήκαν εκατοντάδες αναγνώστες. Και φτάσαμε τέλος Αυγούστου – μέσα σε ενάμιση μήνα – να κάνουμε και δεύτερη έκδοση. Ήδη ο εκδότης έχει δώσει στα βιβλιοπωλεία το 50% της δεύτερης έκδοσης! Το ταξίδεμα της πρώτης έκδοσης δημιούργησε νέα “ταξίδια”, νέες διαδρομές και νέες συναντήσεις. Ποιος ξέρει τι “ταξίδια” και συναντήσεις μέλλει να συμβούν με το ταξίδεμα και της δεύτερης;