Πάμε να πούμε δύο λόγια που εδράζονται σε παρατηρήσεις μεσιτών της Άνδρου για τα οικιστικά της Άνδρου. Υπάρχει ζήτηση για έτοιμα σπίτια στα 100-120 τ.μ. με κόστος 240 μέχρι 500 χιλίαδες ευρώ ανάλογα με το που είναι και το τι είναι. Μονοκατοικίες ή σε οικιστικό συγκρότημα με κήπο, με πισίνα, με γκαράζ κλπ. Ζήτηση υπάρχει. Προσφορά όμως δεν υπάρχει. Κι έτσι σκαρφάλωσαν κάπως και οι τιμές στα σπίτια.

Οι περιοχές που αναζητούνται είναι από τον Φελλό μέχρι το Απροβάτου. Εκεί εστιάζουν οι περισσότεροι αγοραστές γιατί είναι και κοντά στο λιμάνι και κοντά στις πλέον προσιτές, ανοικτές, απλόχωρες και ήρεμες παραλίες. 

Για πάνω από 500.000 χιλιάδες ευρώ κόστος οι αγοραστές αλλάζουν κατηγορία και… νησί! Αρχίζουν να κοιτούν σε πλέον κοσμικά νησιά: Τήνος, Πάρο, Νάξο. Στην Άνδρο το ανώτερο όριο εξοχικής κατοικίας είναι οι 400 με 500 χιλιάδες ευρώ. Και φυσικά ο λόγος είναι για σπίτι έτοιμο. Και φυσικά εντός οικισμού.

Τα οικόπεδα ή αγροτεμάχια εκτός οικισμού έχουν ελάχιστη έως μηδενική ζήτηση αφού οι αγοραστές δεν ξέρουν τι εξέλιξη θα έχει το τοπικό πολεοδομικό και τι θα συμπεριλάβει από αυτά. Επίσης έχουν πρόβλημα με τους χαρακτηρισμός των δασικών εκτάσεων, των καθορισμό χρήσεων γης στις περιοχές Νατούρα. Όλα αυτά κάνουν επισφαλή την αγορά ενός χωραφιού γιατί μπορεί να μην χτίζει σε ένα χρόνο.

Την Άνδρο προτιμά κυρίως η μεσαία τάξη: γιατροί, δικηγόροι, στελέχη επιχειρήσεων, δημοσιογράφοι κλπ. Και αυτοί επιλέγουν το κυρίως οικιστικό μέτωπο: από Φελλό μέχρι Απροβάτου όπως είπαμε. Από την άλλη η περιοχή της Χώρας έχει το δικό της κοινό. Πιο περιορισμένο, αλλά λίγο πιο ελίτ. Λόγω ιστορίας, μουσείων, τοπίων κλπ. Τέλος, το αγροτικό Κόρθι έχει τη λιγότερη ζήτηση.

Στην Άνδρο δύο ήταν και είναι πάνω στο νησί οι βασικοί οικονομικοί πυλώνες: ο τουρισμός και η οικονομία γύρω από αυτόν και η  οικοδομή. Και για τους δύο βασικό στοιχείο ανάπτυξης ήταν και είναι τι προγραμματίζει η κυβέρνηση για τα επόμενα χρόνια και τι σχεδιάζει ο Δήμος.

Για την κυβέρνηση ξέρουμε πως δεν υπάρχει ειδική μέριμνα. Αντιμετωπίζει την Άνδρο σχεδόν αδιάφορα και με τον γενικό κανόνα των Κυκλάδων. Κάτι που είναι εντελώς λάθος. Γιατί τα προβλήματα δεν είναι ίδια στις Κυκλάδες. Κάθε νησί έχει άλλα προβλήματα. Υπάρχουν νησιά υπερδομημένα όπως η Πάρος, η Αντίπαρος, η Μύκονος, που όμως συνεχίζουν να χτίζονται κι έχουν πρόβλημα.

Η Άνδρος όμως δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Είναι πολύ μεγαλύτερο νησί και σε πολύ μεγάλο βαθμό αδόμητο.  Άρα η συνολική αντιμετώπιση σαν ένα ενιαίο όλο των Κυκλάδων από την κυβέρνηση είναι λάθος. Κάθε νησί πρέπει να αντιμετωπιστεί διαφορετικά. Επ’ αυτού η κυβέρνηση δεν έχει θέση. Το κακό είναι πως ούτε ο Δήμος ή το Επαρχείο έχουν κάποια θέση. Με άλλα λόγια: οι τοπικοί βουλευτές είναι ανύπαρκτοι στην Άνδρο, ο δήμαρχος και η διοίκηση του Δήμου δεν έχουν σχέδιο για τίποτα στην Άνδρο και η Περιφέρεια και το Επαρχείο αγνοούν εντελώς το θέμα.

Κι όμως όλα εξαρτώνται από το τι θέση και ποια μέριμνα έχει ο Δήμος Άνδρου για το τοπικό πολεοδομικό που σχεδιάζεται σήμερα ίναι μέγα θέμα. Το τι χρήσεις γης θα υπάρξουν; Το τι θα γίνει με τις υποδομές, που δεν υπάρχουν (ΧΥΤΥ, ύδρευση, δίκτυα, δρόμους κλπ); Το τι θα πολεοδομηθεί και τι όχι, το τι αγροτική γη θα υπάρξει, όλα περνάνε από τον Δήμο.  Το πρόβλημα για το νησί είναι πως ο δήμαρχος και η διοίκηση σήμερα δεν έχουν καμία θέση για τίποτα! Κανένας προγραμματισμός και για τίποτα. Όλα είναι στο «βλέποντας και κάνοντας»!

Συνεπώς το νησί πορεύεται ανάλογα με το τι οικιστικές πιέσεις δέχεται από τη ζήτηση της αγοράς λόγω θέσης (κοντά στην Αττική), λόγω προσόντων (ομορφιές, τοπία, δυνατότητες) και λόγω της καλής ακτοπλοϊκής σύνδεσης. Με άλλα λόγια "πάμε σαν άλλοτε" κι "ο Θεός βοηθός"...

«ΕΝ ΑΝΔΡΩ»