Άγγελος Μαρόπουλος, μια μορφή της ελληνικής δημοσιογραφίας στο Γαύριο

 

Ο Άγγελος Μαρόπουλος θυμάται και γελά με την ζωή του... (φωτ. Εν Άνδρω).

Τον Άγγελο Μαρόπουλο τον ακούγαμε έφηβοι στον θρυλικό σταθμό της Ντόιτσε Βέλε. Ξεκίνησα να ακούω την Ντόιτσε Βέλα κατά τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας. Γύρω στις 10 παρά 20 ακουγόταν στα ραδιόφωνα το διάσημο σήμα και μια επιβλητική φωνή στα ερτζιανά που έλεγε: «εδώ η Ντόιτσε Βέλε από την Κολωνία»...

Τον Άγγελο Μαρόπουλο των μεταδιδακτορικών χρόνων δεν τον συναντήσαμε ποτέ. Ακούσαμε ή διαβάσαμε γι΄ αυτόν από μακριά. Η Ντόιτσε Βέλε είχε κάνει τον κύκλο της, όπως όλα στη ζωή. Χαθήκαμε σε άλλες ατραπούς πολιτικές, γεωγραφικές, επαγγελματικές. Χάθηκε και το ραδιόφωνο με την ανατολή της τηλεόρασης. Μια άλλη εποχή είχε ξεκινήσει…

Πριν μερικά χρόνια σε μια παρουσίαση βιβλίου στο Γαύριο με πλησίασε ένας ηλικιωμένος κύριος με μπαστουνάκι και μπερέ. Μου συστήθηκε:

-      Άγγελος Μαρόπουλος, δημοσιογράφος!

Έμεινα ακίνητος. Ξαφνικά άρχισε στο μυαλό μου να ξετυλίγεται μια ολόκληρη εποχή. Μακρινή. Πολύ πιο μακρινή από τα μεγάλα ταξίδια μου και τη ζωή μου σε άλλες χώρες. Κοίταζα έκπληκτος τον ηλικιωμένο κύριο που ζητούσε ένα βιβλίο και ήταν σα να άκουγα πάλι, δεκαετίες μετά, το θρυλικό σήμα των εφηβικών μου χρόνων και την επιβλητική ραδιοφωνική φωνή να λέει: «εδώ η Ντόιτσε Βέλε από την Κολωνία…"

-               -  Είστε ο Άγγελος Μαρόπουλος της Ντόιτσε Βέλε, ρώτησα με αμηχανία…

-       -          Ναι, απάντησε κοφτά, μονολεκτικά…

Συζητήσαμε για λίγα λεπτά. Πήρε ένα βιβλίο και το περιεργαζόταν. Μετά τον έχασα. Δεν με έχασε όμως αυτός. Έκτοτε με συνάντησε πολλές φορές στο Γαύριο. Και λέω με συνάντησε γιατί όποτε με έβλεπε με φώναζε να μου πει το κοινωνικό και πολιτικό ρεπορτάζ του λιμανιού και της Άνδρου. Στο δημοψήφισμα του Τσίπρα μόλις κατέβηκα από το καράβι με φώναξε και πριν προλάβω να πω τίποτα μου είπε.

-        -          Άκουσε η Χώρα θα ψηφίσει Ναι! Υδρούσα και Κόρθι Όχι!!! Γράψτα στην εφημερίδα σου!

-        -          Site είναι κ. Μαρόπουλε, τον διόρθωσα…

-                Μάλιστα. Γράψτα στο site. Σε διαβάζω…

Μερικές φορές μου τηλεφωνεί. Θυμάμαι την πιο χαρακτηριστικη. 'Ηταν για μια φωτιά στον Χάρακα όπου μένει:

-         Πήγαν να μας κάψουν οι άτιμοι. Η φωτιά μπήκε δίπλα από το σπίτι μου. Γράψτο... Ήταν σα να μιλούσε ο παλιός απότομος αρχισυντάκτης...

 Ο Άγγελος Μαρόπουλος για τις γυναικες της ζωλης του (βίντεο Εν Άνδρω).

Προχτές περπατώντας προς το αυτοκίνητο στην Χώρα τον βρήκα να κάθεται στο καφενείο του Τέλη με έναν παλιό φίλο μου από την Αθήνα. Απόρησα και για τα δύο συβάντα. Το πρώτο: ο Μαρόπουλος στη Χώρα; Το δεύτερο: τι δουλειά έχει ο Γιώργος με τον Μαρόπουλο; Κάθισα. Και τους ρώτησα. Πρώτος απάντησε ο Γιώργος:

-     Είμαστε και οι δύο απόφοιτοι του ιστορικού 2ου Γυμνασίου της Αθήνας. Γνωριστήκαμε σε μια από τις ετήσιες συναντήσεις των αποφοίτων όλων των χρόνων. Ο Άγγελος είναι πολύ μεγαλύτερος. Ήταν συμαθητης του Θόδωρου Αγγελόπουλου.  Επειδή είχαμε σχέση με την Άνδρο κάνουμε παρέα όταν είμαι εδώ.

-        Συμπέρασμα: Η Άνδρος ενώνει, όποιους δεν είναι από την Άνδρο. Όσους είναι από εδώ τους διαιρεί. Σπάνιο νησί η Άνδρος. Θα ενωθεί όταν έρθουν πολλοί που δεν είναι από εδώ. Μέχρι τότε οι ντόπιοι θα σκοτώνονται…

Μετά τον λόγο πήρε ο Μαρόπουλος που μας εξήγησε, όχι πως βρέθηκε στην Χώρα, αλλά πως βρέθηκε στην Άνδρο:

-         Ήταν καλοκαίρι του 1987 νομίζω. Είχα ένα σκάφος. Είχε πεθάνει η πρώτη μου γυναίκα, μια Σφακιανή και σκέφτηκα να πάω στην Τήνο να βρω μια γυναίκα να παντρευτώ πάλι. Περνώντας τον Κάβο Ντόρο με κούνησε για τα καλά και μπήκα ταλαιπωρημένος στο Γαύριο. Έδεσα και κατέβηκα. Και… έμεινα 30 χρόνια!!! Μου βρήκαν εδώ γυναίκα και με έδεσαν…Δύο λεπτομέρειες μόνο. Η πρώτη μου γυναίκα, η Σφακιανή, ήταν 10 χρόνια μικρότερη μου. Η δεύτερη, η ανδριώτισα, είναι 20 χρόνια μικρότερη μου. Η πρώτη μου γυναίκα, η Σφακιανή, με… έδερνε μέρα παρά μέρα γι’ αυτά που έκανα! Η δεύτερη, η Ανδριώτισα, με... δέρνει κάθε μέρα γι’ αυτά που θα κάνω…

Την ώρα που τέλειωνε τις δύο αυτές σπαρταριστές ατάκες χτύπησε το τηλέφωνο του. Το σήκωσε. Ήταν η γυναίκα του. Ερχόταν να τον πάρει. Σηκώθηκε βιαστικός. Μας χαιρέτισε. Κι έφυγε. Πρόλαβα και του φώναξα:

 -   Άγγελε θα γράψω ένα χρονογράφημα…

Γύρισε σκασμένος στα γέλια και έδωσε εντολή:

-   Γράψε ότι θες σου έχω εμπιστοσύνη. Μόνο βάλε μια καλή φωτογραφία…

Διαμ. Μπασαντής

 

 

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

  1. Σχολιάζετε ως επισκέπτης.
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
There are no comments posted here yet
This comment was minimized by the moderator on the site

Ποιος είναι ομ γείτονας μου που δεν τον ξέρω και λέει τέτοιες ανοησίες. Μένω μόνιμα στο Γαύριο και αν πάω Αθήνα είναι καμιά βδομάδα για γιατρούς. Είμαι 83 ετών και ακόμα μπορώ και κάνω ιστιοπλοϊα με το τραχαντήρι μου. Περαστικά σου Γιώργο...

This comment was minimized by the moderator on the site

ΜΟΝΟ ΠΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΟ ΓΑΥΡΙΟ.
ΣΥΝΟΛΙΚΑ 2 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΝ
ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΤΟΥ Κ. ΜΑΡΟΠΟΥΛΟΥ