Άνδρος - Η ιστορία και η φάρσα...
Του Διαμαντή Μπασαντή Πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για τις διαιρέσεις της Άνδρου. Πόσοι όμως έχουν σκεφθεί αν τώρα πια ισχύουν κάποιες από αυτές; Πόσοι έχουν αναλογιστεί πως δημιουργήθηκαν και πόσο πια αντέχουν στη σημερινή εποχή; Αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν πως κάποιοι περισσεύουν στην Άνδρο. Πόσο όμως περισσεύουν άνθρωποι δημιουργικοί και δραστήριοι σε ένα νησί που γερνά και φθίνει πληθυσμιακά;
Ο "Σταμάτης" στο Μπατσί: καθημ...
Στο χειμερινό Μπατσί είναι η μόνη ταβέρνα ανοικτή κάθε μέρα, μεσημέρι-βράδυ. Το Μπατσί με την καλοκαιρινή ζωή και τους χιλιάδες τουρίστες, τον χειμώνα ερημώνει απελπιστικά. Από τα εκατοντάδες μαγαζιά μένουν ανοικτά 3-4!!! Ανάμεσα τους η ταβέρνα του "Σταμάτη". Φάρος αναμένος κρατά συντροφιά στους λίγους ντόπιους και περαστικούς που φτάνουν στον διάσημο καλοκαιρινό προορισμό. Από τον Οκτώβρη μέχρι τον Απρίλιο, επτά μήνες, ο Γιάννης Θωμάς, η γυναίκα του και ο γιός του δίνουν την μάχη της καθημετινής μοναξιάς περιμένοντας κάποιον περαστικό να πιεί έναν καφέ ή να φάει ένα φαγητό (φωτ. Εν Άνδρω).  Η ιστορία της ταβέρνας ξεκινά το 1965. Πριν 52 χρόνια ο Σταμάτης Θωμάς μέγειρας του Εμπορικού Ναυτικού επιστρέφει στον τόπο του και ανοίγει την ομώνυμη ταβέρνα με την γυναίκα του την Αναστασία που ήταν φοβερή μαγείρισα. Εργατικός και ταλαντούχος γίνεται γρήγορα γνωστός. Λίγα χρόνια μετά γυρίστηκε το ιστορικό φιλμ "Κορίτσια στον ήλιο" που έκανε το Μπατσί διάσημο στην Ελλάδα. Καθώς το Μπατσί αρχίζει να ανεβαίνει τουριστικά ο Σταμάτης αναδεικνύεται στις πρώτες ταβέρνες της εποχής. Στη φωτογραφία ο Σταμάτης Θωμάς με την στολή του μαγείρου το 1958 (φωτ. Εν Άνδρω)      Η ιστορία του Μπατσιού έχει ξεκινήσει αρκετά νωρίτερα. Ήταν ένα μικρό ψαροχώρι. Στις αρχες του 20ου αιώνα άρχισε να μεγαλώνει, καθώς κατέβαιναν κάτοικοι από την Άρνη και το Απροβάτου. Στη παραπάνω φωτογραφία που είναι κρεμασμένη στο μαγαζί του "Σταμάτη" εικονίζεται το ψαροχώρι το 1927 (φωτ. Εν Άνδρω).  Το Μπατσί μεγάλωσε, άλλαξε, έγινε διάσημος καλοκαιρινός προορισμός. Η διαφορά των δύο παραπάνω φωτογραφιών είναι 90 χρόνια. Εικον΄ζουν το ίδιο ακριβώς σημείο: την μικρή πλατεία του χωριού. Τίποτα δεν είναι το ίδιο. Μόνο η ερημιά του χειμώνα έχει αλλάξει. Φαντά;ζει τώρα πολύ μεγαλύτερη τωρα καθώς το χωριό αδειάζει πολύ περισσότερο αυξάνοντας την χειμερινή μοναξιά σε όσους μένουν (Εν Άνδρω). Τον Σταμάτη Θωμά διαδέχτηκε στην ταβέρνα ο γιός του Γιάννης Θωμάς το 1984. Η οικογενειακή παράδοση συνεχίστηκε σε ένα Μπατσί που πια γινόταν πανελλήνιος προορισμός. Και μαζί μεγάλωνε και η πελατεία της ταβέρνας. Στη φωτογραφία ο Γιάννης Θωμάς μαγειρεύει σπετζοφάϊ για το τραπέζι της γιορτής του Αγίου Φιλίππου (φωτ. Εν Άνδρω).  Του Γιάννη Θωμά του άρεσε από μικρός η μαγειρική. Όταν πήγε στο Πολεμικό Ναυτικό υπηρέρησε ως "ναύτης-εσχαρεύς" (μαγειρας) στο διάσημο αντιτορπιλικό "Βέλος". Από την θητεία του έχουν μείνει στη μνήμη του δύο ιστορίες. Η πρώτη με τα γεμάτα ταψιά, που μια μέρα που είχε μεγάλη φουρτούνα ανοίξαν οι φούρνοι και έπεσαν στο πάτωμα της κουζίνας!!! Η δεύτερη μια άλλη μέρα που ζυμώνανε ψωμί και από τη φουρτούνα έφυγε το καζάνι με το ζυμάρι και πήγε στη θάλασσα!!! Εδώ ο Γιάννης χαμογελαστός κρατά την σπανακόπιτα, μπροστά στο παστίτσιο, τους κεφτέδες, το ψητό χειρινό που σέρβιρε εκείνη την γιορτινή μέρα (φωτ. Εν Άνδρω).,  Δεξιά η σύζυγος του Γιάννη, Καλιρρόη, μπροστά στις ωραίες πίτες της. Γεννημένη στη Νέα Υόρκη κόρη του πρώην προέδρου του Μπατσιού Μιχάηλ Μουστάκα,. Να θυμίσουμε πως ο Μ. Μουστάκας ήταν ιδρυτής του συλλόγου Ανδρίων που έκανε έρανο και σκεπάστηκε το 1959. Μιλήσαμε στο μοκρό μπαλκόνι του "Σταμάτη" που βλέπει όλο το λιμάνι. "Κάνουμε προσπάθεια μένοντας ανοικτοί όλο τον χειμώνα. Είναι κρίμα να έρχονται επισκέπτες την χειμερινή περίοδο και να μην βρίσκουν τίποτα ανοικτό. Εμείς ακόμα και κάποιο βράδυ δεν έχουμε κόσμο μένουμε μέχρι 10:30-11:00. Πως θα γίνουμε προορισμός με μόνο 2-3 μήνες τον χρόνο ανοικτά τα μαγαζιά; Καλό θα ήταν να έμαναν κι άλλα μαγαζιά ανοικτά ώστε να υπάρχει και μια αναφορά και το χειμώνα στο Μπατσί" (φωτ. Εν Άνδρω).  Ο Σταμάτης, γιός του Γιάννη, που συνεχίζει μια παράδοση μισού αιώνα στην επιχείρηση. Εδώ στο μικρό μπαρ της ταβέρνας (φωτ. Εν Άνδρω). Δύο διπλώματα μαγειρικής. Η διαδρομή μιας ιστορικής ταβέρνας στο Μπατσί. Κάτω του παππού Σταμάτη Θωμά από το υπουργείο Ναυτιλίας. Πάνω του εγγονού Σταμάτη Θωμά από την "Le Monte".Κοντά μισό αιώνα απόσταση το ένα από το άλλο (φωτ. Εν Άνδρω).  Από τις ελάχιστες γιορτινές αναφορές στο χειμερινό Μπατσί για την ταβέρνα του Σταμάτη" η γιορτή του Αγίου Φιλίππου στις 14 Νοεμβρίου. Εκεί γίνεται επί 30 ολόκληρα χρόνια το γιορτινό τραπέζι. Το ξεκίνησε στη δεκαετί του 1980 ο Λεονάρδος Αμολοχίτης, πρόεδρος τότε στο Μπατσί. Το τραπέζι κάνουν η εκκλησία και ο Δήμος για να τιμήσουν τους προσκαλεσμένους που φτάνουν στις αρχές του χειμώνα στο έρημο χωρίο. Το τραπέζι εδώ και τρία χρόνια ανώνυμοι "Πλουσκαίοι"  του διαδικτύου έχουν βαλθεί να συκοφαντούν και να τρολάρουν προσπαθώντας να το σταματήσουν. Αλήθεια ποιο μέρος στην Ελλάδα δεν τιμά τους προσκαλεσμένους του; Και στο χειμωνιατικό Μπατσί φτάνουν κάθε χρόνο καμμιά 20αριά προσκαλεσμένοι από την Ελλάδα, τις Κυκλάδες και την Άνδρο. Τιμούν το Μπατσί και δημιουργούν  μια αναφορά για το χωριό μες' το χειμώνα. Όμως οι μισαλόδοξοι άνθρωποι θέλουν το χειμερινό Μπατσί να μην έχει ούτε αυτή την αναφορά. Κατά τα άλλα λένε πως... "αγαπούν το Μπατσί"!!! Στη φωτογραφία η ταβέρνα του "Σταμάτη" στα γιορτινά της περιμένει τους επισκέπτες για το γεύμα του Αγίου Φιλίππου... (φωτ. Εν Άνδρω).  Ανήμερα της γιορτής του Αγίου Φιλίππου. Διπλα στη παραδοσιακή ψαρόβαρκα, με τα δίχτυα στον μώλο, μερικά κοριτσάκια φορώντας τις σχολικές στολές της παρέλασης παίζουν. Μια διαφορετική μέρα στη ζωή τους. Μια ξεχωριστή μέρα στην μοναχική επαναλλαμβανόμενη μονότονα καθημερινότητα του μικρού χωριού στη διάρκεια του χειμώνα, η οποία δίνει άλλο χρώμα στη ζωή του χειμερινού οικισμού, που έχει άλλη μια γιορτή ακόμα: της βαφτίσεως στις 6 Ιανουαρίου. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να σταματήσουν οι θρησκευτικές γιορτές και οι παρελάσεις στους μικρούς τόπους. Λεε κι έχουν αυτά τα παιδιά πολλούς τρόπους να ξεφύγουν από την χειμερινή απομόνωση και την ρουτίνα. Όπως μου σχολιάσε και ο Γιάννης καθώς έφευγα: "να μην τα σβήσουμε όλα. Και να φτάσουμε στο τέλος να μην υπάρχει τίποτα..." Αποστολή: Δ. Μπασαντής          
(Δεν) ...σκοτώνουν τ’ άλογα ότ...
  Πάνω το πλοίο όπως είναι σήμερα. Κάτω το πλοίο όπως ήταν όταν το παρέλαβαν οι βετεράνοι... (κολάζ Εν Άνδρω). Η ιστορία δεν αφορά πρωτογενώς και αποκλειστικά την Άνδρο. Αφορά όμως τα πλοία και την θάλασσα. Αφορά την ιστορία και τη μνήμη. Αν την διαβάσεις, λοιπόν, θα σου μένει ένα γλυκό συναίσθημα, μια γερή δόση νοσταλγίας, ένα χαμόγελο και αναμνήσεις. Άλλωστε με ένα μέρος αυτής της ιστορίας, μεγαλώσαμε (σχεδόν) όλοι…
Το συγκλονιστικό φινάλε ενός β...
  To πλοίο κόβεται σε κομμάτια σε διαλυτήριο της Τουρκίας... Ο θάνατος ενός πλοίου προκαλεί πάντα δέος και σεβασμό. Ιδίως μάλιστα όταν το τέλος του, έρχεται κάτω από ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες ματώνει τις καρδιές των ναυτικών και όσων ταξίδεψαν τα όνειρα τους μαζί του.
Τηλεοπτική έρευνα στην Άνδρο γ...
Του Δημήτρη  Σταυρόπουλου   Το υποβρύχιο "Τρίτων" σε φωτογραφία του μεσοπολέμου Σε λίγο καιρό και συγκεκριμένα τους πρώτους μήνες του 2017, τηλεοπτικό συνεργείο γνωστού συνδρομητικού καναλιού με ειδικά καταδυτικά μηχανήματα και την καθοδήγηση του γνωστού δύτη Κώστα Θωκταριδη, θα αρχίσει γυρίσματα κοντά στις ακτές της Άνδρου, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει και να καταγράψει δυο σημαντικά ναυάγια με πολλά θύματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ηρωικός κυβερνήτης του υποβρυχίου "Τρίτων" Επαμεινώνδας Κοντογιάννης  Στο πλαίσιο σειράς ντοκιμαντέρ ο τηλεοπτικός σταθμός, θα αναπαραστήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες  βυθίστηκαν τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, την δράση τους εναντίον των Γερμανών, τις τελευταίες στιγμές πριν τα καταπιεί ο Κάβο Ντόρος, τον ηρωικό αγώνα των πληρωμάτων τους και τον κατάλογο των θυμάτων. Το ένα πλοίο είναι το πλωτό νοσοκομείο «Αττική» (για το οποίο το «εν Ανδρω» φιλοξένησε ειδικό αφιέρωμα) και άλλο είναι το υποβρύχιο «Τρίτων». Και τα δυο χάθηκαν κοντά στις ακτές της Άνδρου, μαχόμενα για την ελευθερία της Ελλάδας από τους Νάζι. Σήμερα θα μιλήσουμε και για το δεύτερο. Η βάση των υποβρυχίων του πολεμικού ναυτικού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε πρώτο πλάνο ο θρυλικός Παπανικολής.  Το Β.Π. Υ/Β ‘Τρίτων’ (Υ5)  υπήρξε ένα από τα έξι υποβρύχια του Ελληνικού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Υ/Β Τρίτων παραγγέλθηκε από την ελληνική κυβέρνηση στην Γαλλία το 1927 μαζί με άλλα τρία όμοιου τύπου υποβρύχια, τα ΠΡΩΤΕΥΣ, ΝΗΡΕΥΣ και ΓΛΑΥΚΟΣ. Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1927–1930 στα ναυπηγεία Ateliers & Chantiers de la Loire στην Ναντ, καθελκύστηκε στις 4 Απριλίου1928, παραλήφθηκε την 1 Δεκεμβρίου1930 και εντάχθηκε στο Ελληνικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό με τον κωδικό "Y5". Δύο αξιωματικοί των ελληνικών υποβρυχίων κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το  Υ/Β Τρίτων, όπως και τα υπόλοιπα υποβρύχια της κλάσης "Πρωτεύς", είχε διαστάσεις 68,6 x 5,7 x 4,1 μέτρα καιεκτόπισμα790 τόνων (ή 960 τόνων εν καταδύσει), κινείτο δε με δυο προπέλες. Το σύστημα πρόωσης αποτελείτο από 2 κινητήρες Diesel, τύπου Sulzer, ισχύος 1.420 nhp για κίνηση στην επιφάνεια και 2 ηλεκτροκινητήρες ισχύος 1.200 nhp για κίνηση εν καταδύσει. Το σκάφος επανδρωνόταν από πλήρωμα 41 ανδρών. Ο οπλισμός του αποτελείτο από 8 τορπιλοσωλήνες των 533 χιλ. (6 στην πλώρη και 2 στην πρύμνη), 1 πυροβόλο των 100 χιλ. και 1 πολυβόλο των 40 χιλ.[5]Το Υ/Β Τρίτων, όπως και τα υπόλοιπα πέντε υποβρύχια του στόλου, είχε υπερβεί το όριο της επιχειρησιακής του δράσης, κατά 10 έτη σύμφωνα με τον κατασκευαστή του, παρέμενε όμως σε υπηρεσία λόγω του ότι ο παροπλισμός του είχε κριθεί αδύνατος, καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα προμήθειας νέων σκαφών. Ο θυρεός του υποβρυχίου Κατά την διάρκεια του πολέμου ο ΤΡΙΤΩΝ έδρασε με επιτυχία βυθίζοντας πλοία και σπέρνοντας τον τρόμο στον εχθρό. Μέχρι την 15η και τελευταία πολεμική του περιπολία. Ήταν 16 Νοεμβρίου 1942 ο πόλεμος μαινόταν. Το υποβρύχιο (κυβερνήτης του ο υποπλοίαρχος Επαμεινώνδας Κοντογιάννης) επιτίθεται εναντίον γερμανικής νηοπομπής στον Καφηρέα. Βυθίζει ένα πετρελαιοφόρο και, ενώ προσπαθεί να διαφύγει, δέχεται την επίθεση γερμανικού καταδιωκτικού και τελικά βυθίζεται. Προετοιμασία βολής τορπίλης Αναλυτικά η ιστορία έχει ως εξής: στις 16 Νοεμβρίου το ΤΡΙΤΩΝ έφτασε έξω από το ακρωτήριο Καφηρέας. Περίπου στις 16.00 το απόγευμα  εντόπισε εχθρικό υδροπλάνο με αποτέλεσμα να καταδυθεί σε βάθος 30 μέτρων. Είκοσι λεπτά αργότερα βρέθηκε σε περισκοπικό βάθος και εντόπισε κοντά στην Άνδρο εχθρική νηοπομπή  που έπλεε προς τα Δαρδανέλια. Στις 16:30 και από απόσταση 5.500 μ. το ΤΡΙΤΩΝ επιτέθηκε στην νηοπομπή εξαπολύοντας μια τορπίλη η οποία όμως δεν βρήκε τον στόχο της. Εχθρικό πολεμικό πλοίο , το οποίο είχε εντοπίσει το ΤΡΙΤΩΝ ξεκίνησε την πρώτη του επίθεση με 13 βόμβες βυθού ρυθμισμένες για βάθη 70-125 μ. Λίγο μετά πραγματοποίησε δεύτερη επίθεση με 11 βόμβες βυθού οι οποίες δεν κατάφεραν να προκαλέσουν καμία σημαντική βλάβη στο υποβρύχιο το οποίο κατάφερε να κινηθεί βόρεια με σκοπό να εξέλθει από το στενό του Κάβο Ντόρο. Ο ναύσταθμος της Σαλαμίνας το 1940 Τρεις περίπου ώρες αργότερα μετά την πρώτη επίθεση, εντοπίστηκε και πάλι το ΤΡΙΤΩΝ σε απόσταση τριών χιλιομέτρων. Η τρίτη επίθεση με 13 βόμβες βυθού κατάφεραν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στο ΤΡΙΤΩΝ. Η θέση του προδόθηκε από τις κηλίδες ορυκτέλαιου και πετρελαίου που αναδύονταν στην επιφάνεια. Το ΤΡΙΤΩΝ ανήλθε σε περισκοπικό βάθος με σκοπό να προσανατολισθεί, καθώς χωρίς πυξίδα είχε χάσει το ακριβές στίγμα του. Την στιγμή αυτή αντελήφθη το ανθυποβρυχιακό να κατευθύνεται εναντίον του με μεγάλη ταχύτητα. Καταδύθηκε τότε και πάλι σε βάθος 30 μέτρων όπου δέχτηκε μια ακόμα επίθεση με 9 βόμβες βυθού. Από την επίθεση αυτή αχρηστεύθηκε ο δεξιός κινητήρας του υποβρυχίου, κατέπεσε ο άξονας της αριστερής μηχανής, έσπασαν οι κοχλίες στήριξης των μηχανών, σφηνώθηκαν τα πρυμναία πηδάλια βάθους και άρχισε να εκλύεται χλώριο από τις βρεγμένες συστοιχίες. Για τον κυβερνήτη του ΤΡΙΤΩΝ στην δυσμενή αυτή θέση υπήρχαν δυο επιλογές: Να αναδυθεί και να παραδοθεί ειρηνικά ή να αναδυθεί και να πολεμήσει. Προτίμησε την δεύτερη. Προετοιμασία υποβρυχίου για ταξίδι Στις 22:00, πεντέμισι ώρες μετά την πρώτη επίθεση, ο κυβερνήτης του ΤΡΙΤΩΝ, Ε. Κοντογιάννης, διέταξε ανάδυση και «εξόρμηση δια πυροβόλου» κατά του ανθυποβρυχιακού. Φτάνοντας στην επιφάνεια άνοιξε την καταπακτή του πυργίσκου και βγήκε ο ίδιος πρώτος με το περίστροφο στο χέρι. Με το άνοιγμα της καταπακτής όμως άρχισε να μπαίνει νερό από την ανοικτή κάθοδο και προς στιγμή οι άντρες που ακολουθούσαν έκλεισαν την καταπακτή. Ο κυβερνήτης μόνος έξω από το σκάφος άδειασε το περίστροφο του πυροβολώντας κατά του εχθρικού πλοίου. Προσπάθησε  να φθάσει στο πυροβόλο  αλλά τα εχθρικά πυρά δεν το επέτρεπαν. Το πολεμικό ημερολόγιο του Τρίτωνα από προηγούμενες αποστολές. Στις 22:14 το εχθρικό ανθυποβρυχιακό  βάλλοντας με όλα του τα όπλα κατευθύνθηκε με μεγάλη ταχύτητα εμβολίζοντας για μια ακόμα φορά το ΤΡΙΤΩΝ. Μετά τον εμβολισμό αυτόν άρχισε η εγκατάλειψη του υποβρυχίου. Από τους επιζώντες του πληρώματος 28 παραδόθηκαν, ενώ οι Νικόλαος Μαρουλάς (Αρχικελευστής ηλεκτρολόγος) και Δ. Παπαδημητρίου (Δίοπος ηλεκτρολόγος) διέφυγαν κολυμπώντας προς την Εύβοια όπου βρήκαν καταφύγιο στο χωριό Θυμιανή διαφεύγοντας στην συνέχεια στην Μέση Ανατολή. Όλα τα μέλη της ομοχειρίας του υποβρυχίου σκοτώθηκαν, μαζί τους και ο ύπαρχος του ΤΡΙΤΩΝ, υποπλοίαρχος Αντώνης Δανιόλος. Στις 22:35 το ΤΡΙΤΩΝ, έχοντας πάρει κλίση από την συνεχή εισροή νερού, βυθίστηκε παίρνοντας μαζί του τους σωρούς των 24 νεκρών του. Ο G. Kleiner κυβερνήτης του γερμανικού ''UJ 2102'' παραδίδει την διάτρητη από τα πυρά Sημαία του παλαιού ΤΡΙΤΩΝΑ  στον Κυβερνήτη Πλωτάρχη Ι.ΜΑΝΙΑΤΗ νεοπαραληφθέντος ελληνικού υποβρυχίου ΤΡΙΤΩΝ στο Κίελο. Τριάντα χρόνια αργότερα στο Κίελο θα υψωνόταν η Ελληνική Σημαία σε ένα καινούργιο Υ/Β ''ΤΡΙΤΩΝ'' .Στην τελετή που γινόταν στις 20 Σεπτεμβρίου 1972 στην Ναυτική σχολή του Murwik στο Κίελο, ένας ηλικιωμένος κύριος που ονομαζόταν Gero Kleiner, έφερε στο Π.Ν. ένα ανεκτίμητο δώρο: Την διάτρητη Σημαία του παλαιού Υ/Β ''ΤΡΙΤΩΝ'' που παρέδωσε στον Κυβερνήτη του νεοπαρεληφθέντος Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ πλωτάρχη Ι.ΜΑΝΙΑΤΗ ΠΝ. Ο κύριος Kleiner δεν ήταν άλλος από τον Κυβερνήτη του ''UJ 2102'', που ανεγνώριζε έτσι έμπρακτα την αξία του τότε αντιπάλου του.   Πίνακας απωλειών του ΤΡΙΤΩΝ α/α Όνομα Βαθμός και Ειδικότητα           01 Αντώνιος Δανιόλος Υποπλοίαρχος - Ύπαρχος           02 Κωνσταντίνος Άννινος Ανθυποπλοίαρχος           03 Βασίλειος Σταράκης Σημαιοφόρος μηχανικός           04 Πέτρος Μπιντέρης Κελευστής τορπιλητής           05 Νικόλαος Παυλάκης Κελευστής μηχανικός           06 Ιωάννης Γεδεών Ναύτης νοσοκόμος           07 Μιχαήλ Γεδεών Ναύτης ηλεκτρολόγος           08 Βύρων Γιαλούρης Δίοπος τηλεγραφητής           09 Δημήτριος Κακανδρής Υποκελευστής Β΄ ηλεκτρολόγος           10 Αντώνιος Κούσουλας Υποκελευστής Β΄ αρμενιστής           11 Ιωάννης Κύβελος Δίοπος σηματωρός           12 Νικόλαος Μεραντζής Δίοπος τορπιλητής           13 Θρασύβουλος Μπάγιος Υποκελευστής Β΄ τορπιλητής           14 Χρήστος Μπακιρτζής Δίοπος αρμενιστής           15 Παναγιώτης Παπαθανασίου Υποκελευστής Α΄ ηλεκτριστής           16 Κωνσταντίνος Πατριαρχέας Δίοπος μηχανικός           17 Αθανάσιος Σχοινάς Υποκελευστής Β΄ ηλεκτρολόγος           18 Αντώνιος Τσιτσάκος Δίοπος μηχανικός           19 Γεώργιος Χαρίτος Δίοπος τορπιλητής           20 Α. Αθανασόπουλος Ιδιώτης επιβάτης           21 Γ. Παπανικολάου Ανθυποπλοίαρχος επιβάτης           22 Θ. Μαστρογιάννης Ναύτης (Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων)           23 Lt.R.N. Karter Βρετανικός σύνδεσμος           24 Lt.R.N. Cole Βρετανικός σύνδεσμος             Σύνολο απωλειών: 24 άτομα            
Πλωτό νοσοκομείο "Αττική". Το ...
Του Δημήτρη  Σταυρόπουλου Το πλωτό νοσοκομείο Αττική που βύθισαν στις 12/4/1941 στις ακτές της Άνδρου οι Γερμανοί Ένα από τα πιο στυγερά και αποτρόπαια εγκλήματα των Γερμανών, κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου στην Ελλάδα, διαπράχθηκε κοντά στις ακτές της Άνδρου.
Εικόνες από την κατοχή στην Άν...
Του Δημήτρη  Σταυρόπουλου Τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ το 1940 Σκαλίζοντας πρόσφατα-για άσχετο λόγο- κάποια αρχεία, έπεσα πάνω σ ένα «θησαυρό» πληροφοριών που αφορούν την Άνδρο. Το υλικό μπορεί να μην έχει ιδιαίτερη ιστορική αξία, αλλά είναι εντυπωσιακό από συναισθηματικής και κοινωνικής πλευράς, γιατί φωτίζει και σκιαγραφεί, μια σκληρή και σκοτεινή εποχή: την περίοδο της Κατοχής. Οι περισσότεροι που έζησαν εκείνα τα «πέτρινα χρόνια» στο νησί ,έχουν φύγει πια. Οι μνήμες έχουν ξεθωριάσει και όλοι εμείς, γνωρίζουμε ελάχιστα,  από κάποιες περιγραφές και διηγήσεις από στόμα σε στόμα.
Η Άνδρος της ναυτοσύνης στον Β...
Του Διαμαντή Μπασαντή Από το βιβλίο "Η Άνδρος μέσα στον Χρόνο" Το φορτηγό πλοίο «Πανάχραντος» ιδιοκτησίας της ανδριώτικης οικογένειας Κουτσούκου υπό τον ανδριώτη πλοίαρχο τον Βασίλειο Κατσίκη τορπιλίστηκε στις 16/1/1940. Η Ελλάδα δεν είχε μπει στον πόλεμο. Έφερε ζωγραφισμένη στο πλάι την ελληνική σημαία. Βυθίστηκε αύτανδρο νοτιοδυτικά της Αγγλίας. Χάθηκαν 29 ναυτικοί. Πολλοί εξ αυτών ανδριώτες.
Γιατί οι Κύπριοι επισκέπτονται...
Της Αναστασίας Ασλανίδου   Το μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στ΄Αποίκια το επισκέπτονται πολλού κύπριοι προσκυνητές, αλλά και περιηγητές της Άνδρου. Στην φωτογραφία ο καθηγητής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ Γιάννης Πετρόπουλος μπροστά στο μοναστήρι τον Ιούλιο του 2015.   Αφορμή του κειμένου ήταν οι δύο κρουαζιέρες των Κυπρίων τουριστών-προσκυνητών στην Αγία Μαρίνα της Άνδρου εφέτος το καλοκαίρι. Η πρώτη στην γιορτή της Αγίας τον Ιούλιο και η δεύτερη στο τέλος Αυγούστου. Είναι γεγονός πως το προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα της Άνδρου έχει αποκτήσει μεγάλη σημασία για τους Κύπριους και έχει πολλές αιτίες.