Notice: Trying to get property of non-object in /var/www/vhosts/enandro.gr/httpdocs/templates/theme2090/html/com_content/category/blog.php on line 77
ΕΝ ΑΝΔΡΩ ΕΝ ΑΝΔΡΩ

Περισσότερα

Επανέρχεται ο έπαρχος για τον ...
  Η περιοχή της Πλούσκας που έχει προγραμματστεί για τον ΧΥΤΥ της Άνδρου. Με νέα επιστολή του ο έπαρχος Άνδρου στις 11 Ιανουαρίου επανέρχεται και ρωτά τον πρόεδρο του ΠΕΣΠΑ και γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κ. Θεοδωρίδη ρωτώντας τον λόγο που δεν έχει γίνει ΠΕΣΠΑ επί τρίμηνο - από 18/10/17 μέχρι σήμερα – και συνεχίζεται η εκκρεμότητα της τελικής έγκρισης του ΧΥΤΥ της Άνδρου.
Δύο ακόμα πλοία στο Αιγαίο: Έφ...
Έφτασε σήμερα και έδεσε στον Πειραιά το πλοίο Wind Solution της Sea Jets. Το πλοίο έφεραν και παρέδωσαν στην ελληνική εταιρεία οι Άγγλοι που το είχαν στη δούλεψη τους μέχρι τώρα. Το πλοίο είναι βέλγικης κατασκευής και χρησιμοποίηθηκε στην Αγγλία ως πλωτό ξενοδοχείο και εστιατόριο. Έχει 150 καμπίνες πέντε αστέρων. Κάτι που σημαίνει πως δεν είναι "ημεροβάπορο" και μάλλον δεν θα δρομολογηθεί στις Κυκλάδες (εκτός αν γίνουν μεγάλες μετατροπές). Πιθανόν να χρησιμοποιηθεί σε δρομολόγια περισσότερων ωρών ταξιδιού. 
Τουρκικά "παιχνίδια" κοντά στη...
Η τουρκική φρεγάτα Barbaros (φωτ. αρχείου). Τουρκικά «παιχνίδια» και επίδειξη δύναμης στα νερά της Άνδρου σήμερα το μεσημέρι. Στον Κάβο Ντόρο κοντά στις ακτές του νησιού, βρεθήκε πριν από λίγο η τουρκική φρεγάτα «Barbaros» που βγήκε στο Αιγαίο, αμέσως μετά το επεισόδιο στα Ίμια.
Ένα ακόμα ταχύπλοο στις Κυκλάδ...
Καθ’ οδόν προς την Ελλάδα βρίσκεται ένα ακόμα ταχύπλοο, που από φέτος το καλοκαίρι θα ριχθεί στην μάχη της ταχύτητας στα νερά του Αιγαίου! Πρόκειται για το «Karolin» της εταιρίας GoldenStarFerries, που μάλλον θα μετονομαστεί σε «Supercat».
Πρωτομαγιά 2018: «Τις πταίει»…...
  Σάββαρο πρωί. Γκαράζ Superferry. πλήρες, Με 230 ΙΧ και με αρκετά πούλμαν για Άνδρο. Κι όμως στο τέλος το νησί βρέθηκε με μειωμενη κίνηση κατά πολύ από πέρσι (φωτ. Εν Άνδρω) Μπορεί κίνηση την Παρασκευή το απόγευμα και το Σάββατο το πρωί με τα πλοία για Άνδρο να ήταν ξαφνικά αυξημένη. Μπορεί ο Θεολόγος την Παρασκευή το απόγευμα να έβαλε αυτοκίνητα ακόμα και στην ράμπα και το Σάββατο πρωί το Superferryνα μην είχε θέση ούτε για έναν κουβά στο γκαράζ όμως συνολικά η κίνηση προς Άνδρο ήταν μειωμένη – σε σχέση με πέρσι – κατά κοντά 41,8% σε επιβάτες και 14,5% σε ΙΧ!!!
Καλοκαιρινή Πρωτομαγιά και… μά...
Πρωτομαγιά… με άρωμα καλοκαιριού και όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις παραλίες και τα νησιά! Η Άνδρος λόγω της υψηλής δημοφιλίας της και της κοντινής απόστασης από την Αθήνα στα καλυτέρα της, αποτελεί ιδανικό προορισμό για μίνι-απόδραση.
Η Άνδρος «κατέκτησε» το ελληνι...
 (Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα Καθημερινή την δημοσίευση του ΑΠΕ-ΜΠΕ για την Άνδρο από την διαδρομή που έκαναν οι instagramers στο νησί μας τον Απριλιο  - Εν Άνδρω).    Ζoυμ στην Άνδρο με αμέτρητα «κλικς» στις ομορφιές του νησιού πραγματοποίησαν 120 ερασιτέχνες και   επαγγελματίες φωτογράφοι του ελληνικού Instagram. Πρόκειται για το πρόγραμμα Project #My_Andros, που ξεκίνησε με μία τριήμερη φωτογραφική εξόρμηση στα τέλη Απριλίου στην Άνδρο και θα ολοκληρωθεί με έκθεση στο νησί, στις αρχές Ιουλίου.
Ένα ακόμα δύσκολο ρεμέτζο στο ...
  Από το σημερινό ρεμέτζο στο Γαύριο του Aqua Blue (φωτ. Εν Άνδρω). Δύσκολο και ακατάλληλο λιμάνι το Γαύριο, ρηχά τα νερά, μεγάλο το βαπόρι, ισχυροί πλευρικοί άνεμοι και το ρεμεντζο… στον πόντο! Όμως, ο κάλος καπετάνιος στα δύσκολα φαίνεται…
Ανηφορίζοντας στο Ντολτσό......
Του Γιάννη Μηνδρινού   Καστοριά. Κάποια μέρα, μέσα στις γιορτές... Ψιλόβροχο. Η ομίχλη έχει γίνει ένα με τη λίμνη –δεν βλέπεις σε απόσταση μεγαλύτερη των δέκα μέτρων. Περπατώ με τα χέρια στις τσέπες, ανάμεσα σε χιλιάδες κιτρινισμένα φύλλα δέντρων που έχουν πέσει στην άκρη του δρόμου. Χαζεύοντας τις νερόκοτες και τους κορμοράνους που παίζουν στις όχθες της λίμνης. Ανηφορίζω στα δρομάκια του Ντολτσό. Χάνομαι ανάμεσα στα αρχοντικά του Σκούταρη, του Μπασάρα, των αδελφών Εμμανουήλ. Σε κάθε μου βήμα αποκαλύπτεται το μεγαλείο των ανθρώπων που έζησαν σ΄ αυτήν εδώ την πόλη. Ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετώπισαν τον τόπο τους είμαι βέβαιος πως είναι ανάλογος του σεβασμού τους προς τον συνάνθρωπο και την Πατρίδα. Σκέφτομαι. Το σήμερα. Την Ελλάδα των Τσοχατζόπουλων. Των Τσουκάτων. Των Μαντέληδων και των Λιάπηδων. Την Ελλάδα της Siemens. Την Ελλάδα της μίζας για να πεις «ναι» σε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα. Την Ελλάδα της μίζας για να ΜΗΝ πεις «όχι» σε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα. Την Ελλάδα των κλοπών και των υποκλοπών. Του Μαυρίκη, του Βαβύλη, του Χριστοφοράκου, των Βατοπεδίων. Του Τομπούλογλου, βεβαίως. Την Ελλάδα των υπερτιμολογήσεων. Την Ελλάδα των εργολάβων και των διακομιστών μαύρου χρήματος. Την Ελλάδα των ελεγχόμενων ΜΜΕ και της «κατά παραγγελία» δημοσιογραφίας. Την Ελλάδα του «όλοι τα παίρνουν, εγώ θα είμαι ο μαλάκας;».  Αναρωτιέμαι. Αν αυτό που νιώθω στο στόμα είναι η πίκρα για την Ελλάδα του σήμερα, καθώς χάνομαι στα δρομάκια της μεγαλοσύνης της Ελλάδας του χθες. Ή αν απλώς θέλω να ξεράσω. Για τους νεόπλουτους που δεν έχουν πρόβλημα να πετάξουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ στα «λουλούδια», ένα Σάββατο βράδυ, στην παραλιακή. Στα πόδια της Νατάσας, της Πέγκυς, του Αντώνη, της Άντζελας, του ΛΕ.ΠΑ. Έχοντας ήδη σχεδιάσει το επόμενο κύμα απολύσεων στην επιχείρησή τους. Χωρίς ντροπή, χωρίς αιδώ. Χωρίς ίχνος συναισθήματος. Θυμώνω. Πως καταντήσαμε έτσι, μωρέ; Τι πήγε στραβά και βγάλαμε στην επιφάνεια τα χειρότερά μας ένστικτα; Γιατί γίναμε πιο ζώα κι από τα ζώα; Γιατί δεν υπάρχει τέλος σ΄ αυτό τον κατήφορο;  Γιατί εξακολουθούμε να ψηφίζουμε όσους ανίκανους κρύβουν την επαγγελματική και ψυχική ανεπάρκειά τους πίσω από μια κομματική ταυτότητα; Γυρίζω πίσω. Στην Άνδρο της δεκαετίας του 1970. Στη γιαγιά με την ποδιά μόνιμα περασμένη στη μέση και το χαμόγελο μόνιμα ζωγραφισμένο στα χείλη, να εξηγεί πόσο σπουδαίο πράγμα είναι να προσφέρεις. Ό,τι μπορείς. Κι αν δεν μπορείς, μας έλεγε, πάλι να προσφέρεις. Μια γλυκιά κουβέντα, μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα χτύπημα στην πλάτη. Θυμάμαι. Τον παππού που καθόταν στην καμνάδα, να ανακατεύει τα κούτσουρα και να διηγείται ιστορίες. Αληθινές, της φαντασίας του, ποιος ξέρει; Ελάχιστη σημασία είχε για μας. Θυμάμαι πως κάθε ιστορία του κάτι είχε να μας «πει». Τον ακούω ακόμη να επιμένει πως το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να έχεις «το κούτελό σου καθαρό»... Ελπίζω (;)...