Εν Άνδρω

 

Πολιτικός σάλος ξέσπασε από μια τροπολογία του οικογενειακού δικαίου που πέρασε νύχτα σε άσχετο νομοσχέδιο από τον υπουργό δικαιοσύνης Φλωρίδη, την οποία συνυπογράφει η υπουργός Τουρισμού 'Ολγα Κεφαλογιάννη και την οποία χρησιμοποίησε πρώτη-πρώτη η πολίτης Όλγα Κεφαλογιάννη για δική της υπόθεση!!!

Ατυχώς πολλοί υπουργοί της παρούσας κυβέρνησης εξέλαβαν την πολιτική διαφορά του +23% με την οποία κέρδισαν τις εκλογές του 2023 σαν εντολή εν λευκώ να κυβερνήσουν όπως θέλουν, να κάνουν ότι θέλουν, να κόψουν και να ράψουν νόμους και δικαστικές αποφάσεις όπως θέλουν! Με δεδομένο το ανύπαρκτο πολιτικά και μειωμένο κοινοβουλευτικά βάρος της αντιπολίτευσης. Ξέχασαν όμως πως υπάρχει πάντα το ισοζύγιο της κοινωνίας. Ξέχασαν πως διοικούν σε κοινοβουλευτική δημοκρατία και πως θα ξανακριθούν σε τέσσερα χρόνια. Και μέχρι τότε κρίνονται καθημερινά στα ΜΜΕ, στα κοινωνικά δίκτυα, στις δημοσκοπήσεις, αλλά και στις ενδιάμεσες και άλλες εκλογές (ευρωπαϊκές, τοπικές, συνδικαλιστικές, δικηγορικές, ιατρικές, κλπ).

Θεώρησαν όμως πως η όποια αποδοχή Μητσοτάκη θα κάλυπτε τα ατοπήματα υπουργών, βουλευτών, περιφερειαρχών, δημάρχων της. Κάπως έτσι ξέφυγαν σταδιακά πολλοί. Κάπως έτσι αποκτήσαμε κι εμείς Κυκλαδάρχη υπουργό, που παρεμβαίνει προσωπικά στις τοπικές εκλογές, αποδοκιμάζει προσωπικά και δημοσίως - λόγω θέσης νοιώθει κυρίαρχος - πολίτες και δημοσιογράφους, προσφεύγει σε απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων σε μελετο-κατασκευές αθλητικών γηπέδων μπερδεύοντας το "νόμιμο" και το "ηθικό"! Να θυμίσουμε πως κάποτε προηγούμενος επιφανής υπουργός που τα μπέρδεψε εξαφανίστηκε πολιτικά.

Κάπως έτσι βλέπουμε επίσης περίεργες δικαστικές κι "επείγουσες" αποφάσεις. Αλλά και κάπως έτσι δεν δικάζονται εδώ και 5-6 χρόνια οι εσαεί παρανομούντες αυλοκόλακες της εξουσίας τους. Αλλά και κάπως έτσι και παρατρεχάμενοι της εξουσίας - δήμαρχοι και τοπάρχες -  θεώρησαν πως μπορούν να κάνουν ενίοτε ότι θέλουν...

Κάπως έτσι λοιπόν και η υπουργός Τουρισμού προσυπέγραψε ως υπουργός της κυβέρνησης τροπολογία του οικογενειακού δικαίου που την αφορούσε! Και μόλις ψηφίστηκε προδόθηκε σπεύδοντας πρώτη ως πολίτης να την εκμεταλλευτεί!!! Και ξέσπασε σκάνδαλο. Κι όλος ο Τύπος συμπολιτευόμενος κι αντιπολιτευόμενος την αποδοκίμασε. Ατυχώς αυτή η κυβέρνηση υπέπεσε και υποπίπτει συνεχώς στο αδίκημα της αμετροέπειας τόσο σε μικρά όσο και σε μεγάλα.

Το ότι κυριαρχεί ακόμα στις δημοσκοπήσεις κυβέρνηση και πρωθυπουργός ξεγελά και τους κάνει να ξεχνούν πως είμαστε μόλις έναν χρόνο πριν τις εθνικές εκλογές και πως η αυτοδυναμία, που είναι το ζητούμενο της αδιάλειπτου συνέχισης της εξουσίας τους, είναι πολύ μακριά. Όλα δείχνουν πλέον πως πάμε για συγκυβέρνηση. Για την οποία η κυβέρνηση και τα μέλη της δεν έχουν προετοιμαστεί ούτε κατ΄ ελάχιστον.

Το βλέπουμε στην αμετροέπεια που κυριαρχεί παντού. Αναδημοσιεύουμε δύο άρθρα από τον αθηναϊκό Τύπο σχετικά με την αμετροέπεια της υπουργού Τουρισμού δείγματα αποδοκιμασίας. Και καταλήγουμε: "μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι". Κι όποιος κατάλαβε-κατάλαβε...

"ΕΝ ΑΝΔΡΩ"

 

 Nόμιμο ναι, ηθικό;

Του Σταύρου Παπαντωνίου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 

Η πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης στη διάταξη για το οικογενειακό δίκαιο, της οποίας έκανε χρήση η Ολγα Κεφαλογιάννη, ήταν σαν να ρίχνει καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, καθώς επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή και ψηφίστηκε από 180 βουλευτές. Αναφέρεται δηλαδή σε ένα διαδικαστικό κομμάτι που κανείς δεν αρνείται. Εν προκειμένω, όμως, το θέμα είναι τι ακολούθησε. Δηλαδή, η χρήση της διάταξης λίγες ημέρες μετά, από μία κορυφαία υπουργό, που μάλιστα την υπέγραψε, γεννάει μείζον πολιτικό θέμα, επαναφέροντας το παλιό δίλημμα «είναι νόμιμο, αλλά είναι ηθικό;», καθώς εδώ η Βουλή νομοθέτησε κάτι που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μιας υπουργού.

Το θέμα, ωστόσο, δεν είναι μόνο πολιτικό, αλλά και κοινωνικό. Η διάταξη αυτή καθ’ εαυτήν ανοίγει, σύμφωνα με κάποιους, ένα νέο παράθυρο σε χιλιάδες υποθέσεις, προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση σε παιδιά και γονείς. Xθες, ενώσεις διαζευγμένων γονέων ανέφεραν ότι προχωρούν σε νομικές κινήσεις, καθώς θεωρούν τη διάταξη νομική και δικαιική παρεκτροπή. Χαρακτηριστικό του προβλήματος είναι ότι για πρώτη φορά τα σχόλια στα social media είναι σε ένα θέμα ενωμένα. Το ζήτημα έχει ενοχλήσει σφόδρα ένα κοινό κομβικό για την κυβέρνηση: αυτό που θεωρεί θέματα ηθικής τάξεως και προστασίας των παιδιών ιδιαίτερα σημαντικά. Στο Μαξίμου, πάντως, παρά τη δημόσια κάλυψη στην Ολγα, υπάρχει μεγάλος εκνευρισμός, καθώς θεωρείται ότι η πολιτική διαχείριση είναι καταστροφική και παίρνει η μπάλα όλη την κυβέρνηση. Οπως σχολίαζε κορυφαίος υπουργός, στη διαφήμιση λένε ότι «το περιεχόμενο είναι ο βασιλιάς, αλλά το πλαίσιο είναι η βασίλισσα» κι εδώ έγινε ένας ερασιτεχνικός χειρισμός, χωρίς κανένα πλαίσιο.

 

 

Τροπολογία Κεφαλογιάννη: Η αντίληψη της εξουσίας ως συναδελφική αλληλεγγύη

 Του Μάνου Βουλαρίνου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ATHENS VOICE

Παρακολουθούσα τον υπουργό Φλωρίδη να πασχίζει να εξηγήσει γιατί η τροπολογία που, στα μουλωχτά, πέρασε στο νομοσχέδιο για την υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ (και την οποία μπορούμε, νομίζω, από εδώ και πέρα να τη λέμε «τροπολογία Κεφαλογιάννη») είναι σωστή και θα ωφελήσει πολλούς συμπολίτες, και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες να κάνει κάποιος την πάπια. Ο υπουργός μόνο «κουά-κουά» δεν έκανε στην προσπάθεια του να αποπροσανατολίσει από το βασικό: ότι ανεξαρτήτως αν είναι σωστή ή όχι η τροπολογία, δεν πέρασε για να ωφελήσει γενικώς, αλλά για να εξυπηρετήσει ειδικώς. Και πιο συγκεκριμένα να εξυπηρετήσει την υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία πρώτη πρώτη (αφού ήξερε) έσπευσε να εκμεταλλευτεί το ωραίο δωράκι που της έκαναν οι συνάδελφοί της.

«Μα το σημαντικότερο δεν είναι το αν η τροπολογία είναι σωστή;», θα αναρωτηθεί κάποιος και ευθύς αμέσως θα του εξηγήσω γιατί δεν είναι. Όταν μια κυβέρνηση περνάει τροπολογίες στα μουλωχτά προκειμένου να εξυπηρετήσει τα στελέχη της, η προτεραιότητά της είναι αυτή: η εξυπηρέτηση των στελεχών της. Και η ωφέλεια από τις τροπολογίες θα έχει τη συχνότητα με την οποία το σταματημένο ρολόι δείχνει σωστά την ώρα. Όταν ο καημός σου είναι να κάνεις εξυπηρετήσεις κυρίως στους δικούς σου, θα αδικείς τους υπόλοιπους. Κι αυτό είναι το ένα κομμάτι της υπόθεσης αυτής.

Το άλλο κομμάτι είναι ότι με τον αστείο τρόπο που πέρασε αυτή η τροπολογία και με τη σπουδή με την οποία η υπουργός Όλγα Κεφαλογιάννη έσπευσε να την εκμεταλλευτεί, περνάει ένα μήνυμα, το οποίο η κυβέρνηση, μάλλον (αν και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος), θα ήθελε να αποφύγει. Το μήνυμα ότι η αλαζονεία των στελεχών της έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα που δεν διστάζουν να νομοθετήσουν για να τακτοποιήσουν τις οικογενειακές τους διαφορές. Αν ο πρωθυπουργός θέλει να σώσει ό,τι σώζεται και να δείξει ότι η κυβέρνηση δεν είναι κλαμπ εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων, πρέπει να διώξει όσους την εξέθεσαν.

Φυσικά, υπεύθυνη για αυτή την κατάσταση δεν είναι μόνο η υπουργός Κεφαλογιάννη. Πρώτος και καλύτερος είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που (όπως και στην περίπτωση του Κώστα Αχ Καραμανλή) υπουργοποιεί κάποιον με μοναδικό κριτήριο το επώνυμό του, προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες που ωφελούν μόνο τον παλαιοκομματισμό και την οικογενειοκρατία (δεν φαντάζομαι κανείς να πιστεύει ότι αν η Κεφαλογιάννη δεν ήταν μέλος της γνωστής οικογένειας θα έβλεπε ποτέ υπουργείο ή και βουλή). Του δόθηκε η ευκαιρία να τη διώξει με εκείνη την ιστορία με τα πανάκριβα χαλιά (της Μοιραράκη, αν θυμάστε – τα μόνα άξια να δεχθούν το πάτημα των ποδαριών της Όλγας), αλλά την αγνόησε. Και τώρα, όπως συνήθως συμβαίνει όταν δεν επεμβαίνεις εγκαίρως, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.

Μετά είναι ο υπουργός που έχωσε την τροπολογία στο νομοσχέδιο αποδεικνύοντας πως αντιλαμβάνεται την εξουσία ως τσιφλίκι στο οποίο κάνει ό,τι γουστάρει και ό,τι εξυπηρετεί τη συναδελφική αλληλεγγύη. Και οι δικαιολογίες του τύπου «ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει εδώ και καιρό» εκθέτουν ακόμα περισσότερο μια κυβέρνηση που ασχολήθηκε με αυτό που «έπρεπε να γίνει εδώ και καιρό», μόνο όταν απασχόλησε ένα μέλος της. Κι όλα αυτά από μια κυβέρνηση που εξελέγη υποσχόμενη να σταματήσει το καραγκιοζιλίκι της νομοθέτησης στα μουλωχτά.

Αν ο πρωθυπουργός θέλει να σώσει ό,τι σώζεται και να δείξει ότι η κυβέρνηση δεν είναι κλαμπ εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων, πρέπει να διώξει όσους την εξέθεσαν με αυτό τον τρόπο. Διαφορετικά θα είναι σαν να παραδέχεται ότι ηγείται μιας κυβέρνησης παραδομένης σε ισχυρές οικογένειες και στα προσωπικά συμφέροντα των στελεχών της. Αλλά μπορεί και να μη θέλει. Και μπράβο του.

ΥΓ – Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα (φυσικά δεν υπάρχει, έτσι το λέω) η νομοθέτηση να έγινε εν αγνοία των υποθέσεων της υπουργού Κεφαλογιάννη, κανείς να μην της είπε να μη βιαστεί κι εκείνης να μην πήγε ο νους της στον θόρυβο που θα δημιουργηθεί. Σε αυτή την περίπτωση όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι ακατάλληλοι για την πολιτική και πάλι θα απαλλαγούν των καθηκόντων τους λόγω βλακείας.