Παράξενη άνοιξη...
Του Διαμαντή Μπασαντή Όλα για τους "απλούς ανθρώπους" μοιάζουν ξεκάθαρα στη ζωή. Μόνο αυτή η φωτογραφία από την Άνδρο λίγο τους μπερδεύει. Αλήθεια τι δείχνει; Ανατολή ή δύση; Παράξενη άνοιξη. Τη μια βρέχει! Την άλλη λυσομανάει ο αέρας! Την τρίτη κάνει κρύο κι έχει ομίχλη! Μάταια η Άνδρος, χρονιάρες μέρες, περιμένει τον κόσμο της να έρθει από την Αττική, την Αθήνα, τον Πειραιά. Γιατί από εκεί έρχεται, χρόνια τώρα, ο δικός της κόσμος. Για την 25η Μαρτίου. Για της Θεοσκεπάστου. Για Σαββατοκύριακο. Τουλάχιστον η Χώρα και το Κόρθι αυτούς περιμένουν πάντα. Το Μπατσί και το Γαύριο έχουν και τους  επισκέπτες που ψάχνουν έναν «κοντινό προορισμό».
O Τάσος Χαλάς σκιτσάρει το επε...
Μετά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου που για "πρώτη φορά" με τη νέα κυβέρνηση έγινε με χορούς και τραγούδια ο Τάσος Χαλάς ασταμάτητος σκιτσάρει με το πενάκι του το επερχόμενο Πάσχα. Που κι αυτό το βλέπει κάπως διαφορετικό!!!....  
Ο Τάσος Χαλάς μας "βλέπει" και...
Σίγουρα το κλίμα κάποιων ημερών θύμιζε κάτι από... πόλεμο! Αν αναλογιοστούμε την ένταση που επιράτησε του λάχιστον σε κάποιο ΔΣ και την ένταση που μερικοί τεχνηέντως μετέφεραν ανωνύμως και εδώ μέσα στον πάντα ανοικτό στον διάλογο "εν Άνδρω". Όμως το κλίμα καταλάγιασε. Γιατί η Άνδρος έχει τον τρόπο να ισορροπεί. Ακόμα και στις εντάσεις.
Η δική μου Άνδρος: από την Βου...
Του Γιώργου Λιάλιου   Θυμάρι και ρίγανη. Η μυρωδιά να μπαίνει βαθιά στα πνευμόνια μου, να με ξυπνά. Ο αέρας. Να σφυρίζει όλη τη νύχτα στα παράθυρα, να σβήνει τους θορύβους. Οι δροσερές πεζούλες και οι ξερολιθιές. Τα κελαρυστά νερά και η ομίχλη μέσα στο κατακαλόκαιρο. Η δική μου Άνδρος είναι η διαδρομή από τα βάθη της κοιλάδας προς τ’ Άχλα. Το μονοπάτι που ξεκινά από το σπίτι των θείων μου και προχωρά παράλληλα με το πλατανόδασος και το ποτάμι.
Ο Τάσος Χαλάς σκιτσάρει την πο...
Έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει μπορεί αντι για ΧΥΤΥ να κάνουμε χωματερή όλη την Άνδρο. Και μετά ούτε ο θεός δεν μας ξεμπλέκει Έχουμε μια χωματερή στην Σταυροπέδα, κινδυνεύουμε να κάνουμε χωματερή όλο το νησί και δεν βλεπουμε πως θα ξεμπερδέψουμε...  
Μια σχολική εκδρομή στην Άνδρο...
Του Μηνά Βιντιάδη Πέμπτη πρωί. Στο καράβι για την Άνδρο οι φωνές των παιδιών ήταν πιο δυνατές από τα κρωξίματα των γλάρων. Και τα  τραγούδια τους χάνονται στα κύματα και τρομάζουν τα θαλασσοπούλια, τα περισσότερα ήταν άγνωστα για μένα, μόνο ροκ άκουγα, τα ελληνικά δεν μου έλεγαν τίποτα. Γενικά δεν τραγουδάω, προτιμώ ν’ ακούω. Ένας ζεστός Απρίλιος κυβερνά το πλοίο. Καπετάνιος στο τιμόνι οδηγεί τριάντα περίπου μαθητές και δυο καθηγητές συνοδούς  στην πρώτη τους εκδρομή,  μακριά από την πόλη. Ή μάλλον, στην πρώτη εκδρομή που περνούσαν θάλασσα.
Μια παρ' ολίγο τραγωδία κι ένα...
Γράφει ο καπετάν Λευτέρης Πολέμης   Ναυαγοσωστική λέμβος σε ύψος 15 μέτρων από την θάλασσα Μόλις πήρα το δίπλωμα του πλοιάρχου, τριαντάρης και κάτι, ενθουσιώδης και λίγο εγωιστής, έγραψα ένα γράμμα στους πλοιοκτήτες της εταιρείας που εργαζόμουν και τους είπα ότι εγώ δεν δέχομαι να πάω υποπλοίαρχος για ένα διάστημα, όπως ήταν τακτική της εταιρείας και ότι θέλω να πάω κατ’ ευθείαν πλοίαρχος. Έτσι κι έγινε.
Βόρειο σέλας: ένα εξώκοσμο νυχ...
Του Διαμαντή Μπασαντή  Πέρα από τα τετριμένα και συχνά προβληματικά είναι ανάγκη να ξεφεύγουμε κάποιες στιγμές από την καθημερινή φθορά. Μερικές στιγμές από αυτές αποτυπώνει και το βίντεο που αλιεύσαμε και αναρτήσαμε παραπάνω. Αποτυπώνει το βόρειο σέλας πάνω από το βόσειο μέρος της Σουηδίας. Μια εντυπωσιακή νυχτερινών ροή εικόνων που περνά και χάνεται με την συνοδεία μιας υποβλητικής μουσικής. Κι εμείς απομένουμε μαγεμένοι να κοιτάμε εκεί που τέμνεται η φαντασία με την πραγματικότητα. Εκεί που ο χρόνος συνατά το εξώκοσμο. Ένα μυστηριακό παιχνίδι του σύμπαντος με την γη. Του φωτός με τη νύχτα. Μια ουράνια διάσταση πολύ μακριά από τον μεσογειακό ορίζοντα της δικής μας ζωής. 
Ο περίκλειστος χειμώνας και το...
Του Διαμαντή Μπασαντή 18/2/2015 - Ο πατήρ-Ευδόκιμος φροντίζει το γατάκι στο χιόνι που έχει στρωθεί στο προαύλιο της Μονής Παναχράντου Καμιά φορά μια φωτογραφία μπορεί να λέει πολλά. Και να υπονοεί περισσότερα. Να λέει ρητά μερικά στοιχεία από την προσωπικότητα ενός ανθρώπου, αλλά να περικλείει άρητα στοιχεία μιας κοινωνίας και μιας εποχής που παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Αυτά σκέφτηκα κοιτάζοντας την φωτογραφία του Ευδόκιμου να ταϊζει το γατάκι μέσα στο χιόνι.