Warning: in_array() expects parameter 2 to be array, string given in /var/www/vhosts/enandro.gr/httpdocs/plugins/system/contentprotection/contentprotection.php on line 33
Χρονογραφηματα
Στη στέγη της Άνδρου......
 Του Διαμαντή Μπασαντή  Απομεσήμερο Παρασκευής. Παραμονή των Αγίων Σαράντα. Πήραμε τον κακοτράχαλο δρόμο για την κορυφή της Κουβάρας. του ψηλότερου σημείου της Άνδρου. 997 μέτρα πάνω από την θάλασσα. Αν τα Ιμαλάια τα αποκαλούν "η στέγη του κόσμου" γιατί βλέπεις τον κόσμο από το ψηλότερο σημείο της γης ας αποκαλέσουμε κι εμείς την Κουβάρα "η στέγη της Άνδρου". Κι ας δούμε - μια ακόμα φορά - την Άνδρο και ένα μεγάλο μέρος του Αιγαίου από την στέγη του νησιού μας. Στη φωτογραφία ανηφορίζοντας για την "στέγη της Άνδρου" πρώτο στάσιμο της διαδρομής - μετά από ώρα - το υπέροχο εξωκλήσι πάνω από την Άρνη: την "Ελβετία της Άνδρου" όπως την αποκάλεσαν> Για το ορεινό και καταπράσινο τοπίο της (φωτ. Εν Άνδρω).
ΚΟΡΘΙ: Εν Ιορδάνη... ο Ιορδάνη...
Εν πρώτοις ο Ιορδάνης! Κύκνος λευκός, γοητευτικός και μόνος. Στο Κόρθι. Κάνει τις βόλτες του, κάνει τις τσάρκες του. Τον έχουν υιοθετήσει οι περίοικοι. Ένας από αυτούς τον βάφτισε Ιορδάνη. Άγνωστο γιατί. Και άγνωστο αν ακούει στο όνομα. Όμως του έμεινε: Ιορδάνης. Και ο Ιορδάνης βγήκε μετά την καταιγίδα να "τσιμπήσει" κάτι χτες το βράδυ στον Όρμο. Ότι βρει ο έρμος. Ευτυχώς είναι κι ένας φούρναρης που το θυμάται. Στη φωτογραφία ο Ιορδάνης ψάχνει να κάτι να τσιμπολογήσει... (φωτ. Χαρίδημος).   Και αφού έχουμε τον κύκνο Ιορδάνη ιδού και ο Ιορδάνης ποταμός εν Κορθίω! Τώρα γιατί τον λέμε Ιορδάνη; Γιατί κάπως έτσι θα πρέπει να είναι και ο Ιορδάνης το καλοκαίρι στην Παλαιστίνη. Λίγο νερό ίσα για να τρέχει. Ιορδάνης ο κύκνος και ο μικτός ξεροπόταμος κατοικία του κύκνου. Άρα καλή ιδέα να βαφτίσουμε τον ξεροπόταμο για τις ανάγκες του χρονογραφήματος με το όνομα του μοναδικού αμφίβιου και φτερωτού κατοίκου του! 'Ιδού λοιπόν και ο Ιορδάνης ποταμός να τρέχει κι αυτός τις μέρες της βροχής στον Όρμο. Στη φωτογραφία ο κύκνος Ιορδάνης εν Ιορδάνη ποταμό παρατηρεί τα πέριξ... (φωτ. Χαρίδημος).   Τα πέριξ. Και ότι συμβεί στα πέριξ. Και ιδού ο κυματισμένος όρμος του Κορθίου. Σε ώρα που η μέρα φεύγει και η νύχτα έρχεται.  Και η μοναξιά που απλώνει μέρα και νύχτα στον Όρμο μέχρι να ανοίξει ο καιρός και να έρθουν οι πρώτοι επισκέπτες να χαμογελάσουν οι γύρω, να χαρεί και ο Ιορδάνης που θα βρίσκει κάποιους να χαζεύει και κάτι περισσότερο να τρώει (φωτ. Χαρίδημος). "ΕΝ ΑΝΔΡΩ"
Μια κοπέλα μετράει τα κύματα…...
 Του Διαμαντή Μπασαντή "Μάνα θα πάω στα καράβια" έγραψε ο Νίκος Καββαδίας σε άλλες δύσκολες εποχές. Πατέρα θα πάω στα καράβια είπε και η Μαρία από την Άρνη. Και βρέθηκε στο Superferry II... (Φωτ. Εν Άνδρω).   Απομεσήμερο Σαββάτου στη γέφυρα του Superferry II. Απαγορευτικό. Το πλοίο δεμένο με καμιά 15αριά κάβους και φουνταρισμένες και τις δύο άγκυρες. Η ταχύτητα του ανέμου στο λιμάνι 8 μποφόρ. Ο καιρός συνεχίζει να φρεσκάρει. Πίνουμε καφέ με τον καπετάν Τάσο. Σε μια γωνιά της γέφυρας μια νέα κοπέλα μας κοιτά με γελαστό πρόσωπο και φωτεινά μάτια. Την κοιτώ ξαφνιασμένος…
Dust in the wind ή όταν έρχετα...
Του Διαμαντή Μπασαντή Απόβραδο 24/1/19. Η αφρικάνικη σκόνη έχει απλώσει πάνω από το Αιγαίο. Ο ουρανός με σύννεφα, που αφήνουν που και που τις ακτίνες του ήλιου να φωτίζουν την σκονισμένη ατμόσφαιρα. Σε μια αναλαμπή η Γυάρος με τον ήλιο από πάνω της λουσμένη και το περίεργο κίτρινο φως της σκόνης. Εικόνα αποκάλυψης. Εικόνα μεταφυσική. Εικόνα ελπίδας: σαν ξημέρωμα μέσα από το σκοτάδι. Κι όμως είναι εικόνα μιας δύσης παράξενης. Είναι η σκόνη, είναι η ώρα, είναι ο ήλιος και τα σύννεφα, είναι το Αιγαίο κι όλα μοιάζουν εξώκοσμα... (φωτ. Χαρίδημος).
Χριστούγεννα στο Κόρθι...
 Το Εν Άνδρω δεν είναι δυνατόν να μην σας δώσει εικόνα της κοινωνίας της Άνδρου την μέρα των Χριστογέννων. Με την βοήθεια, λοιπόν, των συνεργατών μας κάναμε μια βόλτα στο Κόρθι. Η αλήθεια είναι πως ξεκινήσαμε για το Γαύριο, αλλά ο ένας συνεργάτης δεν βγήκε από το σπίτι του μιας και το Γαύριο ήταν από το πρωί σχεδόν κλειστό. Ο άλλος έκανε μια βόλτα στο Κόρθι για φαγητό. Ευτυχώς ήταν ανοικτά το Sea Satin γιατί μπορεί και να έμενε... νηστικός! Ο Όρμος ήταν... παντέρημος!!! Μιλάμε για "κατάσταση πολιορκίας" στην Άνδρο και στο Κόρθι... (φωτ. Χαρίδημος).
Χριστούγεννα στο λιμάνι...
Του Διαμαντή Μπασαντή Απομεσήμερο Χριστουγέννων και ο δρόμος με φέρνει στο έρημο λιμάνι της Ραφήνας. Βλέπω το μοναχικό Superferry και ο νους ταξιδεύει χρόνια πίσω κι ο στίχος ενός τραγουδιοιύ έρχεται στο νου: "Χρόνια βλέπω στο λιμάνι πλοία που σαλπάρουνε. Κι όπως τα κοιτάζω λέω: Θέ μου ας με παρουνε...". Ήταν ένα παλιό λαϊκό τραγούδι του Μίμη Πλέσσα σε στίχους Δασκαλάκου που τραγούδησε το 1969 ο Στράτος Διονυσίου. Πήγαινα με το ναυτικό πατέρα μου στον Πειραιά. Δούλευε βατσιμάνης στο στενό της Σαλαμίνας και με έπαιρνε, παιδάκι, μαζί του. Ακόμα θυμάμαι τα δεκάδες πλοία αρόδο και από κάποιο παραλιακό καφέ στο Ικόνιο το τραγούδι του Διονυσίου...  (φωτ. Εν Άνδρω).
17/11/2018: Νυχτερινό ρεμέτζο ...
Του Διαμαντή Μπασαντή Σαββατόβραδο στην Ραφήνα. Το Superferry επιστρέφει. Το βλέπεις και νοιώθεις την επιθυμία να το περιμένεις. Μα το δεις να δένει. Και μαζί του να δένει και κάτι από την Άνδρο στη Ραφήνα. Ίσως γιατί τα πλοία της γραμμής μεταφέρουν καθημερινά και κάτι από την ψυχή των νησιών που πέρασαν στα λιμάνια που καταλήγουν. Στο συγκεκριμένο πλοίο βοηθά πως οι περισσότεροι στο πλήρωμα είναι ανδριώτες. Όμως, πέρα από αυτό, το κάθε νησί πάει κι έρχεται μέσα από τα πλοία του. Αυτά είναι οι δρόμοι και αυτά μεταφέρουν τη ζωή του…
«Εδώ στην ξένη χώρα...»: Ανταπ...
Σαν τις παλιές καρτ-ποστάλ η φωτογραφία με τα αεροπλάνα στην πίστα και στον ουρανό από το αεροδρόμιο της Στουτγάρδης (φωτ. Γ. Μουστάκας) Την  πρώτη φορά βρήκα δύο πρωινές φωτογραφίες από το αεροδρόμιο της Στουτγάρδης στα εισερχόμενα του Εν Άνδρω. Κι ένα σημείωμα: «από την Στουτγάρδη με την σκέψη μου στην Άνδρο». Ήταν μια μικρή έκπληξη. Κάποιος ανδριώτης που έστειλε δύο φωτογραφίες και την μνήμη του για την Άνδρο σκέφτηκα. Χαμογέλασα. Κι έστειλα χαιρετισμούς.
Η Ελισάβετ... του Νειμποριού! ...
 Φθινοπωρινό πρωινό. Προσκεκλημένοι σε βαφτίσια. Δεν συνηθίζουμε να κάνουμε θέμα - παρά μόνο όταν υπάρχει λόγος - κοινωνικά θέματα. Όμως ως Έλληνες κάνουμε και τις εξαιρέσεις μας. Στην Ελλάδα ως γνωστόν πρώτα φτιάχνουμε τις εξαιρέσεις και μετά τους κανόνες! Εμείς αποδεχτήκαμε τους κανόνες. Και μετά κάναμε και μερικές εξαιρέσεις! Μια εξαίρεση είναι και τα βαφτίσια της Ελισάβετ του Νειμποριού! Με την Ελισάβετ η φιλία μας ξεκινά στην αρχή του καλοκαιριού. Και οι εξαιρέσεις μας μόλις σήμερα! Στην φωτογραφία το όνομα της Ελισάβετ στην λαμπάδα που κράταγε ο μικρός Πανταζής. Διακρίνονται επίσης ο ένας παππούς και η νονά... (φωτ. Εν Άνδρω)...